Latarnia w Świnoujściu to najwyższy znak nawigacyjny na wybrzeżu Bałtyku, powstała w 1854 roku, na prawym brzegu Świny w przemysłowej części miasta Świnoujście - dzielnicy Warszów. Do XX wieku była to ośmiokątna wieża wysokości prawie 65 metrów, z żółtej cegły. Generalny remont pozostawił po sobie wieżę o przekroju okrągłym, osadzoną na ośmiokątnej podstawie ze spadzistym dachem. II Wojna Światowa, a w jej trakcie naloty alianckie, spowodowały poważne zniszczenia, kolejno naprawiane. Generalny remont na przełomie 1999 i 2000 roku doprowadził do jej obecnego wyglądu i otwarcia jej progów dla turystów.

Do latarni można dojechać kierując się od strony miasta Międzyzdroje drogą E65, a następnie jadąc wzdłuż torów. Wśród postkomunistycznego krajobrazu odnajdujemy kierunkowskazy oraz betonowe rondo, na którym skręcamy w lewo, a następnie wąską asfaltowa drogą pod samą latarnię, gdzie znajduje się parking. Wysokość latarni: 68 m

Wysokość światła: 68 m n.p.m.
Zasięg światła: 25 Mm (ok. 46 km)
Charakterystyka światła: 4 +1 = 5 s
Położenie geograficzne:
szerokość 53" 55'03" N
długość 14" 17' 10" E